| تبليغات | X |
 او می آید و کلمه "انتظار" از واژه نامه ها حذف خواهد شد. لوگو
منوی اصلی
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
آرشیو موضوعی
جستجو
پیوندها
|
۞ ياس سفيد محمدی ۞
مجموعه سخنرانی از استاد فاطمی نیا (1) |+|
تست هيدروستاتيک سازه های جوشکاری شده فولاد زنگ نزن بسیاری از سازه های جوشکاری شده به منظور اطمینان از قابلیت تحمل فشار کاری که برای آن طراحی شده اند تحت تست هیدروستاتیک قرار میگیرند. این تست در صورتیکه بدرستی اجرا نگردد میتواند باعث ایجاد مشکلاتی شود. یکی از موارد مهم که باید در این تست مد نظر قرار گیرد جلوگیری از ایجاد خوردگی در سازه در اثر قرار گرفتن در شرایط حساس خارج از شرایطی که برای آن طراحی شده است٫ میباشد. علاوه بر خطراتی که میتواند خوردگی در سازه بوجود آورد٫ ایجاد آلودگی نیز میتواند یکی از پیامدهای این تست باشد که باید اجتناب گردد٫ بخصوص در مورد مخازنی که برای حمل مواد طراحی شده اند. ایجاد خوردگی تاخیری در حین تست هیدروستاتیک و بعد از آن میتواند به سازه آسیب بزند.این موضوع در سازه های تولید شده از فولاد زنگ نزن٫ با توجه به حساسیت این نوع فولادها به خوردگی های تاخیری از حساسیت بیشتری برخوردار است. این آسیب ممکن است بعد از چند هفته یا چند ماه نمایان شده و ترمیم آن میتواند بسیار مشکل و هزینه بر باشد. هر چند اگر ملاحظات لازم رعایت گردد٫ تست هیدروستاتیک میتواند بدون ریسک اجرا گردد. این ملاحظات اساسا به کیفیت و نحوه فرآوری آب مورد استفاده در تست و چگونگی عملیات روی سازه بعد از تست وابسته است. بسیاری از کدها و استانداردهای موجود راهنمایی های کلی در زمینه تست هیدروستاتیک سازه های ساخته شده از فولاد زنگ نزن ارائه کرده اند اما متاسفانه علی رغم اهمیت موضوع و آسیبهایی که میتواند ایجاد نماید٫ هیچ استاندارد یا دستورالعمل جامعی در این زمینه وجود ندارد. آسیبهای خوردگی که میتواند پس از تست هیدروستاتیک سازه های فولاد زنگ نزن ایجاد شود ممکن است ناشی از یک یا ترکیبی از مکانیزمهای زیر باشد: ۱- خوردگی شیاری و حفره ای شدن ۲- ترک خوردگی تنشی ۳- خوردگی میکروبی با توجه به شرایطی که میتواند باعث ایجاد و یا تشدید مکانیزمهای فوق گردد٫ در تست هیدروستاتیک سازه های فولاد زنگ نزن باید موارد زیر رعایت گردند: - حذف و یا به حداقل رساندن شیارها در طراحی و ساخت سازه. - متمایل (شیب دار) کردن خطوط و اجزا افقی سازه جهت تخلیه خودبخودی و تامین تخلیه گاه کافی در نقاط بالایی و پایینی سیستم. - استفاده از گسکتهای غیر پارچه ای و عاری از کلراید در اتصالات فلنجی. - ایجاد جوشهایی با نفوذ کامل و کنترل دستیابی به آنها. - اجرای عملیات سطحی روی جوشها تا دستیابی به حداقل درجه کیفی B ٫ آماده سازی سطح II بر اساس دستورالعمل AS/NZS 1554.6:1994 . آماده سازی سطح را میتوان توسط (الف) اسیدشویی٫ (ب) برس زنی با برس سیمی فولاد زنگ نزن٫ (ج) استفاده از سنباده یا ذرات ساینده با سایز #180 یا نرمتر٫ (د) پرج کردن با گاز خنثی٫ انجام داد. - استفاده از تمیزترین آب قابل دسترس- سختی گیری شده٫ آب مقطر٫ یا آب شرب. - در صورتیکه تامین کننده آب شرب در دسترس نباشد٫ باید آب مورد استفاده جهت تعیین خورندگی آن٫ آنالیز شود. مقدار کلراید آب باید با توجه به نوع فولاد کنترل شده و خواص شیمیایی آن (سولفات٫ pH ) تنظیم گردد. همچنین باید آنرا تصفیه یا فیلتر کرده و به منظور جلوگیری از ایجاد خوردگی میکروبی٫ آنرا ضد عفونی نمود. - کلر باقیمانده از عملیات ضد عفونی در آب ورودی به سیستم نباید از 2ppm برای ۳۰۴ و یا 5ppm برای ۳۱۶ تجاوز نماید. - آب باید قبل از ورود به سیستم با عملیات مرحله ای فرآوری شده و در پایان گندزدا افزوده گردد. - صرفنظر از کیفیت آب٫ باید بلافاصله پس از تست (ظرف مدت ۳ روز) سازه تخلیه و خشک شود و جهت اطمینان از خشک شدن کامل٫ درون آن بازرسی گردد. - اگر کلراید باقیمانده در آب تخلیه شده کمتر از 0.2ppm باشد و یا آب حاوی لای و یا ذرات معلق باشد٫ باید سازه بلافاصله با آب ضدعفونی و فرآوری شده شستشو گردد. گرفته شده از: مهندسي جوش مجله تخصصي طراحي و بازرسي جوش |+|
حمله هيدروژنی در دمای بالا - HTHA مكانيزمهاي تخريب مواد كه با شرايط محيطي تشديد ميگردند در صنايع مختلفي به وقوع ميپيوندند. يكي از اين مكانيزمها حمله هيدروژني در دماي بالاست كه ميتواند باعث شكستهاي بسيار مخربي گردد لذا بايد توجه ويژه اي در زمينه منشا حمله هيدروژني، انتخاب مواد و بويژه انتخاب روش بازرسي مناسب به منظور تشخيص به موقع و مراقبت وضعيت مناسب تجهيزات مستعد حمله هيدروژني صورت گيرد.
گرفته شده از: مهندسي جوش مجله تخصصي طراحي و بازرسي جوش |+|
عناصر مختلف در فولاد چه تاثيری در خواص جوشکاری آن ايجاد ميکنند؟ عناصر مختلف که بطور متداول در فلزات یافت میشوند تاثیر مشخصی روی قابلیت جوشکاری آنها دارند. بعضی از این عناصر مهم و اثرات حاصل از آنها بر جوشکاری فولاد عبارتند از: 1- کربن (Carbon) از آنجایی که میزان سختی پذیری (hardenability) در فولاد را معین میکند مهمترین عنصر موجود در فولاد است. هرچه میزان کربن بیشتر باشد فولاد سخت تر میشود.اگر فولاد کربنی (بالای 0.30 درصد) جوشکاری شود و ناگهان سرد شود یک ناحیه ترد و شکننده (brittle) در کنار جوش ایجاد میگردد. بعلاوه اگر کربن اضافی از مخلوط گازهای جوشکاری بدست آید، جوش بوجود آمده آنقدر سخت میشود که به آسانی ترک میخورد. بطور کلی بهترین جوش هنگامی ایجاد میشود که میزان کربن موجود در فولاد تا جای ممکن کمترین حد خود باشد. 2- منگنز (Manganese) در فولاد باعث افزایش سختی پذیری و استحکام کششی (tensile strength) میشود. به هر حال اگر مقدار منگنز بالای 0.60 درصد باشد و بخصوص اگر با درجه بالایی از کربن ترکیب شود، قابلیت جوشکاری قطعا کم خواهد شد.در این شرایط معمولا ترک افزون ایجاد خواهد شد. اگر میزان منگنز خیلی کم باشد تخلخل داخلی (internal porosity) و ترک ممکن است گسترش یابد. بهترین نتیجه جوشکاری وقتی بدست می آید که فولاد محتوی 0.40 تا 0.60 درصد منگنز باشد. 3- سیلیکون (Silicon) برای بهبود کیفیت و استحکام کششی در فولاد بکار می آید.میزان بالای سیلیکون بخصوص همراه با کربن بالا منتج به ترک می شود. 4- گوگرد (Sulfur) اغلب برای بهبود خواص ماشین کاری(machining) فولاد به آن اضافه میگردد. به هر حال مقدار آن در انواع دیگر فولاد پایین نگه داشته میشود (0.035 درصد و حداکثر 0.05 درصد) زیرا که درصد بالای گوگرد احتمال ترک را افزایش میدهد. فولادهای ماشینی پر گوگرد بطور معمول با الکترود کم هیدروژن بدون هیچ دشواری جوشکاری می شوند. 5- فسفر (Phosphorus) به عنوان ناخالصی در فولاد در نظر گرفته می شود در نتیجه مقدار آن تا حد امکان پایین نگهداشته میشود .میزان فسفر بالای 0.04 درصد باعث میشود که جوش شکننده (brittle) شود. 6- عناصر دیگر (نیکل،کروم،وانادیم و غیره) تاثیرهای مختلفی بر قابلیت جوشکاری فلزات دارند.جوشکاری این آلیاژها باید با احتیاط خاصی انجام گیرد و معمولا برای جلوگیری از ایجاد نواحی سخت و شکننده در جوش پیش گرمی(preheat) و پس گرمی(postheat) مورد نیاز میباشد. گرفته شده : مجله جوشکاری |+|
فايلهاي متني (PDF) در مورد جوشکاری
تمامي لینک های زیردر قالب فايلهاي متني (PDF) مي باشند.
گرفته شده : http://www.weld.4t.com/ |+|
|
.gif)
